Ο Anansi είναι η αράχνη-τρίκστερ της Δυτικής Αφρικής, από τον πολιτισμικό χώρο των Akan (σημερινή νότια Γκάνα). Στις ιστορίες του, ο “μικρός” κερδίζει τον “μεγάλο” όχι με δύναμη, αλλά με ευφυΐα, πονηριά και ανατροπή.

 

Ο Anansi ταξίδεψε στην Καραϊβική μέσα από τη διατλαντική δουλεμπορία και εκεί—ως Anancy/Annancy—έγινε μια μορφή που μιλά για επιβίωση κάτω από βία: πώς ξεγελάς την εξουσία, πώς βρίσκεις ρωγμές στον κανόνα, πώς κρατάς γλώσσα, μνήμη και αξιοπρέπεια. Σ’ αυτό το πλαίσιο διαβάζεται συχνά και ως σύμβολο αντίστασης στις κοινωνίες της φυτείας.

 

Η Emily Zobel Marshall, στο βιβλίο της Anansi’s Journey: A Story of Jamaican Cultural Resistance, χρησιμοποιεί τον όρο “Anansi tactics” για να περιγράψει πολιτισμικές/καθημερινές στρατηγικές υπονόμευσης της κυριαρχίας (πολυμηχανία, παραπλάνηση, γλωσσική πονηριά, «ανατροπή εκ των έσω»), όπως τις συναντά σε ιστορικά συμφραζόμενα σκλαβωμένων και Maroons στην Τζαμάικα.

 

Η χρήση του ονόματος αυτού για αυτό το blog δεν αφορά την υιοθέτηση μιας συγκεκριμένης μεθόδου δράσης. Αυτό που ενδιαφέρει εδώ, είναι η λογική της ανάλυσης. Ο Anansi πλέκει ιστούς. Βλέπει τις σχέσεις εξουσίας, τις χαρτογραφεί, βρίσκει τα αδύναμα σημεία. Δεν αρκείται στην επιφάνεια — ψάχνει τα νήματα που συνδέουν τα πράγματα μεταξύ τους. Η κριτική σκέψη ως ύφανση,

 

Ο ιστός του Anansi είναι και ο ιστός της γραφής. Ύφανση αναλύσεων.